Wat hebben Mary Poppins en ergotherapie met elkaar gemeen?

Supercalifragilisticexpialidocious! Dat gevoel krijg ik elke keer wanneer ik met een ergotherapeut meeloop in de praktijk in de instelling of in de eerstelijn. Ik heb menig auto en fiets volgeladen gezien, menig opberghok in een instelling, en natuurlijk heeft de ergotherapeut altijd de sleutelset bij de hand! Die voorraad lijkt oneindig, en dat is het ook, want de ergotherapeut houdt niet op met denken en dat leidt tot een scala aan mogelijkheden.

Het begint met luisteren, doorvragen, observeren en analyseren. Met de cliënt en diens naaste bespreken wat de wensen en mogelijkheden zijn. Vervolgens worden er direct aanpassingen gedaan. Met direct resultaat én gewonnen vertrouwen. Niet alleen de cliënt is hiermee geholpen, de dagelijkse verzorging wordt ook makkelijker en is langer vol te houden. Twee vliegen in één klap: supercalifragilisticexpialidocious.

Een paar voorbeelden, al vertel ik jullie waarschijnlijk niets nieuws. Tijdens een huisbezoek wordt een mevrouw met een aantrekhulpmiddel geholpen bij het aantrekken van de steunkousen. Er is een goede samenwerking in de wijk, dus mevrouw wordt, voor de thuiszorg voor de volgende morgen, digitaal afgemeld en kan voortaan zelf bepalen wanneer ze opstaat en in de kleren gaat. De ergotherapeut regelt het uittrekhulpmiddel en meteen hoe mevrouw ook ’s avonds zelfstandig naar bed kan dankzij dit hulpmiddel. Zo ‘eenvoudig’ kan het soms zijn, zorg afschalen en zelfredzaamheid stimuleren: supercalifragilisticexpialidocious.